Czasem, żeby coś zmienić trzeba ... odważyć się na totalne zmiany!

Jesień ma swoje prawa. Czas leci, moda kołem się kręci, a studenci zaczynają studia. Czy to spadające liście albo dłuższe wieczoru powodują, że coraz więcej myślimy o zmianach w swoim życiu. I te wszelkie rozpoczęcia szkoły, studiów, nowych pracy i staży powodują, że nie myślimy o kolejnych początkach dopóki coś w naszym życiu  definitywnie się  nie skończy. Czekamy na koniec szkoły, żeby  zacząć studia itd. I tak  jak kończą się światowe tygodnie mody, jak redaktorki mody i ja robię swoiste podsumowanie  notatek, obserwacji tego co udało mnie się "zapisać" przez ostatni rok. A było dosyć intensywnie...

  Równo rok temu odhaczyłam jeden z ważniejszych celów poprzednich lat na liście dokonań i wyjechała do Mediolanu. Dzisiaj to moje miejsce pracy, a wcześniej studiów. Studiować na tej samej uczelni co większość kadry zarządzającej wielkich włoskich firm i siedzieć w tej samej ławce co znakomita Miuccia Prada ( tak, ta Prada od wielkiego domu mody) jest już wielką radością.  Czas leci, zmienia się miejsce, ludzie wokół  i powstają zarazem nowe pragnienia. A kontrakt się kończy, bo wszystko ma swój kres. I jak zwykle w imię mody i z przekonaniem, że mogę znaleźć idealną pracę dla siebie. Pamiętam jak pisałam tryptyk mediolański part I z nadzieją na nowe możliowści. ( tutaj do przypomnienia: http://annkie-company.blogspot.com/2012/12/tryptyp-mediolanski-part-i.html).
Polecam każdemu kto waha się nad nowym wyzwaniem. Nie ma nad czym się zastanawiać, bo nigdy nie dowiemy się co może nas spotkać na nowym, prawdopodobnie lepszym końcu tęczy.

Je ne regrette rien  Jeden z najciekawszych, a zarazem nieobliczalnych lat jest już za mną. Znalezienie optymalnej pracy okazało się solidną szkołą życia pod wieloma względami, ale dzisiaj jestem bogatsza o całkowicie nieprzewidywalne sytuacje i nie żałuję. Nigdy bym nie przypuszczała, że będę pracować z osobami, które dla sportu chodzą na pokazy mody i  zaproszeniami z nich wyklejają sobie ściany w biurze.  Możliwości są wszędzie i jestem tego pewna, bo nie wiemy do końca co i kogo możemy spotkać jutro i za tydzień. Ach te pozytywne zwroty akcji, kiedy po nużącej konferencji w fabryce tkanin możemy zobaczyć materiał zrobiony wyłącznie dla Dolce&Gabanna.   Pod wieloma względami jest to wielka nauka pokory wobec tego czego się chce, czego się oczekuje i co naprawdę może przyjść. Konsekwencje życia między dwoma krajami dopadają mnie dzisiaj, kiedy muszę zebrać myśli i ustalić nowe cele na kolejny rok. Czy będzie ciekawszy i uda mu się mnie zaskoczyć? I to pozytywnie !

Marzenie, aby pracować  z najlepszymi domami mody wymaga odwagi? Zapewne, ale jednocześnie moja wiara w to, że zrealizuję ten cel jest moją misja i przekleństwem jednocześnie. Często dosięgają wątpliwości i tego nie unikniemy, ale możliwości i świadomości własnej motywacji muszą być silniejsze. Czasem strach ma większe oczy niż odwaga w sercu, ale są sytuacje, gdy nie ma wyjścia i idziesz do przodu. I idziesz krok po kroku, a potem jestem na ostatnim stopniu ... i widzisz, że było warto zostawić nudną pracę i przeoczyć rok studiów, aby .. pisać inspirującego bloga.

************** Pytania, wolne wnioski i hyde park myślowy***************************\\

Chciałabym poznać Waszą opinię o  tym czym się z Wami dzielę. Każdy komentarz, pytanie pomoże każdemu z odbiorców tworzyć interesującą przestrzeń nie tylko związaną z modą, ale z tym co możemy zrobić i dążeniu do realizacji naszej życiowej pasji. Pytajcie i piszę wszelkie przemyślenia :)

Jeżeli nie spróbujesz nigdy nie dowiesz się jak smakuje spełnione marzenie! Dream a little bit..

Żarty się skończyły a z nimi wakacje, więc czas na poważne decyzje!

Ostatnimi dwoma postami zasypywałam Was zdjęciami z Londynu, ale chyba było  za mało treści i  dzisiaj mam ochotę podzielić się wreszcie jakiś motywem motywacyjnym z okazji powakacyjnej refleksji nad życiem i marzeniami. Chciałabym żeby każdy kto trafi przez przypadek, czy świadomie czy nie, miał tą przyjemność przeczytania wartościowych, ba nawet czasem inspirujących treści, a gdzieś w tle przewija się moda. Mamy wrzesień, kiedy wszystko budzi się na nowo, a ja zapraszam do przemyśleń nad własnymi pragnieniami. Uczniowie idą do szkoły, a pracownicy zaczynają pracę na nowo, a studenci myślą o poprawkach, czyli czas gdy można wszystko skończyć i zacząć od nowa. A niektórzy weszli na  kolejny szczyt i szukają nowych celów.

Zaufałam intuicji, nie wiem dzisiaj czy dobrze, ale życie pokazuję, że najbardziej zdeterminowani ludzie dostają kiedyś taką nagrodę, że żadne wydarzenia nie było bez przyczyny!

        Ja postawiłam na pracę w modzie, jak bardzo szeroko o tym pomyślimy to mogłabym prowadzić działalność w małym domku w lesie, a ja z domeną w głowie  dalej, ambitniej, pełniej, czyli w jednej ze stolic europejskich z tych  modnych. Nie wiem na ile byłam szalona, nie wiem ile musiałam znaleźć nadziei  w czymś co teoretycznie jest bardzo niemożliwe i nie do zrobienia. Ile mam pozycji na liście, gdzie mogłabym pracować ..  ponad 30 domów mody i 4 redakcje gazet branżowych, kiedyś nadejdzie taki moment, że zacznę skreślać.

photo from W Magazine fan page fb

Najbardziej chciałabym poczuć tą chwilę jak spełnia się marzenie. To pomaga i ułatwia pokonywać każdy stopień na tych schodach.To wielka radość i pusta zarazem, bo to do czego dążyliście zostało osiągnięte a potem.. 


Każdy ma marzenia, duże i małe, ale ważne tak samo. Nie ważne kim jesteś, co robisz marzenie może być tylko marzeniem, albo celem w życiu. Dla mnie to wyznacznik tego, co można zrobić dalej i bardziej świadomie. Najważniejsze co możesz w sobie odkryć:

1. Odwaga. Cecha, która daje wiatr we włosach i pozwala wylecieć z naszego rodzimego lotniska...w przestworza.

2. Wyobraźnia. To co masz, a co daje ci obraz tego co może się wydarzyć. Nawet jak kupujesz jabłka w kasie, wiesz co dalej się wydarzy. Zawsze jej używasz.. teraz pomyśl o czymś czego nie znasz!

3. Intuicja. Własna, nie czyjaś.  Przez wielu nazywana głos serca czy błysk, dla mnie jedna z najważniejszych kluczowych motywów, ponieważ określa co jest dobre dla nas i nam wyznacza kolejny tor dla naszego życia. Czasem słyszymy "Tak, mam przeczucie", to analiza z punktu obserwacji, a nie coś abstrakcyjnego, jest jak najbardziej prawdziwe.

Jakkolwiek nazwiemy nasze motywy do działania, wiara w to co może się wydarzyć i że mamy rację: jak obserwujemy, analizujemy myślimy dalej o górze do pokonania. Mnie intuicja nie zawiodła rok temu, kiedy robiłam zdjęcie z Zuzą Bijoch, która dzisiaj jest na 26. pozycji według rankingu models.com. i ma okładkę wrześniowego numer dla Elle Polska. Kto bacznie obserwuje, ma własną wiedzę i nieograniczoną wizję tego, co można osiągnąć.

I tak miłym akcentem zacznijmy kolejny wrześniowy tydzień !

Londyńskie smaki, czyli szybki bieg przez płotki w Hyde Parku. Autorskiej Photodiary !

Jakiś czas temu wróciłam w Londynie, a aktualnie już piszę z Mediolanu, gdzie jest piękna, słoneczna pogoda i tylko kąpać się w morzu, którego nie ma w pobliżu.

Byłam bardzo ciekawa Londynu, zwłaszcza po opiniach, że miasto jest inne niż dotychczasowo zwiedzane przeze mnie stolice Europy. Jednak Anglia i w szczególności charakterystyczne cechy kultury są nam od dziecka znane, nawet w książkach do angielskiego w podstawówce była mała mapka o stolicy Wielkiej Brytanii. Teraz oczywiście każdy uczy się angielskiego,  jakieś spostrzeżenia na temat miasta są, coś z waszych głowach się kotłuje i przypuszczalnie każdy kojarzy  się z uczelnią St.Martins College oraz historią mody.

Zapraszam na krótką fotorelację z Londynu z Hyde Parku, Camden Town, Bridge of London, British Museum, London's Eye,  Albert's Memorial oraz z namiastką charakterystycznych ulic.

Kilka modnych faktów o Londynie ->London trip and more !

Rengent Street

Londyn

Miasto o którym dużo się mówi,  takie dalekie, a jednak tak bliskie, bo wciąż  jest przemycane  w rozmowach, planach na przyszłość młodych ludzi oraz mediach. Wyprawa ta dla mnie, pierwsza,   było odkrywanie miasta i kraju w tradycyjny sposób oraz  odsłaniając te karty z napisem Fashion, jeszcze tych nie do końca tak popularnych. 



Jako nastolatka karmiona treściami z Harrego Potter'a wyobrażałam sobie uliczki miasta na własny sposób, aktualnie wiem, że to kolebka ludzi szukającej własnej ścieżki kariery. Na pierwszy rzut oka miasto okazało się takie jakie mogłam sobie wyobrazić z pomocą kilku filmów i reportaży z magazynów. A ja chciałam zdecydowanie  zobaczyć siedzibę Vogue  oraz tą legendarną szkołę mody, którą ukończyli wielcy i cenieni projektanci mody St. Martins College. Okryłam przy okazji kilka fascynujących faktów z historii mody.

# Fakt  1 #
Kto chociaż raz był w Londynie pewnie zauważył na latarniach znane na całym świecie logo Chanel. Natomiast mało kto wiem, że założycielka domu mody Coco Chanel żyła w XX wieku, przeżywszy dwie wojny światowe. Miała jedną wielką miłość, którą był  angielskiego pochodzenia szlachcic Artur  Boy Capel, złączeni miłością bezgraniczną w trudnych czasach, nie byli szczęśliwi razem. Na pamiątkę tego wielkiego uczucia na wielu ulicach po całym Londynie jest narysowane złote logo Chanel.

# Fakt nr 2 # 

 Luksusowy hotel Savoy w Londynie, chociaż nikt nie przypuszcza, bez niego nie było by marki Gucci.  To tu pracował założyciel marki stworzonej we Florencji jeszcze przed pierwszą wojną światową. Guccio jak młodzieniec wyrwał się z Włoch w pogoni za realnym luksusem, który w tym hotelu jest kluczowym czynnikiem. Pracę w tym hotelu  Włoch, bez znajomości angielskiego, szukał pracy  4 tygodnie i dzięki czemu uzmysłowił sobie jak bardzo luksusowe buty i akcesoria są pożądane. Doświadczenie w Savoy i jeszcze w orientalnych pociągach po świecie zdobył doświadczenie, a przede wszystkim przeświadczenie, że warto podążać swoją drogą. I stworzył markę dedykowaną osobom szukających walizek, butów i wszelkich atrybutów luksusu włoskiego pochodzenia. Istniejącą do dziś.

Kolejnym faktem jest, że w Londynie króluje moda uliczna. Nie może być inaczej, ponieważ miastem rządzą młodzi ludzie spragnieni swobody i kolorowych materiałów. Nie bez kozery na głównej ulicy handlowej dedykowana masowym markom, które totalnie za grosze sprzedają części stylizacji. I chociaż dla mnie Londyn wydawał się bardziej punkowy niż jest w rzeczywistości to nadal uważam, że Londyn broni własnej osobowości. Jak multikulturowy on jest, tak mimo wszystko zachowanie idealnie przenikającej się transfuzje języków i tolerancji  ma swoisty charakter. Niepisana część reguł dress code jest wszędzie: garnitury dla pracowników dzielnicy Soho i Canary Wharf, a reszta obywateli objętych wolnymi zawodami ubiera się jak dyktuje im serce.

If you want something in your life... Jak nie spytasz zawsze odpowiedź będzie brzmieć " NIE"

      Ostatnio większość czasu spędzam nad indywidualną pracą, więc jak przystało na ekscytującą przeprawę literacką w stosie starych gazet, przygotowań nowych celów .. mam po prostu więcej czasu na przemyślenia o życiu. Ostatnie doświadczenia  sprzed kilku miesięcy i  dni  ukazały nową ścieżkę do podejmowanie bardziej przemyślanych decyzji. Nauczyłam się słychać ludzi, każdego, kto ma całkowicie inne spojrzenie na świat i przemyślenie. I efekt okazał się zdumiewający, bo wiele osób dawało rady świadomie lub mniej, ale wszystko okazało się skutecznie. Jak wielki niekończący się wykład motywacyjny.

                                                                        

                                                                                   

Andy Warchol z Alfred Hitchcock

Przez ostatnie dni przez przypadek natknęłam się na wykład motywacyjny Jakóbiaka ( ma własny internetowy talk show 20 m kwadratowe Łukasza), który prowadzi niezależny show z gwiazdami a la Kuba Wojewódzki. Opowiadał o trudnościach z jakimi się borykał  szukając pracy w mediach, głównie w telewizji i wytwórniach fonograficznych, jednak wpadł na kilka kreatywnych pomysłów jak wysłać CV, przekształcić pomysł w bilbord naprzeciw wytwórni. Głównym motywem była historia dotarcia do Lady Gagi, z którą nie spotkał się po koncercie w Polsce, potem pojechał do Stanów.  Finalnie ma zdjęcie z Gagą na swoim iPhonie. Zainspirowało mnie to,  może, może nawet dlatego, bo to  trochę przypomina to moją drogę .. do gwiazd mody. Będę nudna, bo znów marzy mi się niezmiennie Vogue, Armani czy Versace. Moja praca licencjacka była na podstawie firmy Prada, więc wszędzie .. w każdą dziurę, w każdą rozmowę wtrącę coś o modzie. 

Moja babcia dzisiaj przyznała, że właściwie nie wierzyła, że moda to coś poważnego i wartego ryzyka. Jako lekarka, która uważa, że od medycyny porównywalne może być tylko prawo, przyznała ostatnio, że nie wierzyła w moje marzenie. DZIĘKI BOGU JA WCIĄŻ WIERZĘ. Powiedziała, że nie przypuszczała, że pojadę tam i tu i jeszcze " coś" znajdę. Dla niedowiarków, że biznes odzieżowo-tekstylny to puste stylizacje i kolorowe drinki przypomnę, że to branża zatrudniająca wiele tysiące ludzi, angażuje najlepszych menadżerów i jest notowana na giełdzie. Nawet polska moda idzie do przodu i spółka LPP z markami jak Reserved i Mohito będzie od września należeć do WIG 30 teraźniejszym WIG20. Przy okazji polecam zapoznać się z książką "Prada. Obyczajowy fenomen" przybliżenie rozwoju firmy, mniej sylwetek dyrektora generalnego i kreatywnego, w tym Miucci Prady oddaje obraz temu, że to nie jest łatwy biznes. 

Abstrahując do samozwańczego prezentera podał kilka interesujących pomysłów i motywów, dlatego polecam link  wykład motywacyjny, bo temat jest uniwersalny i dla każdego, kto wierzy w dar motywacji.  Zainspirowało mnie to do podjęcia bardziej ryzykownych pomysłów jak zdobyć wymarzony staż w wielki, znanym domu mody,  bo w Polsce raczej nie mam na to szans, a niech  żałują.. W przyszłym tygodniu kurier z CV i prezentacjami  leci do L'Officiel i kilku HRców z Gucci, Zegna i Fay, a reszta niech czeka na drugą kolej..Bo jeden przyświeca mi cel, żeby dostać się do grona zacnych kadr projektować, zarządzać, prowadzić kampanie reklamowe i kontemplować modę oddychając powietrzem, tym samym co dyrektorzy co każdy śmiertelnik zna z mediów. Robię to dla siebie, nie dla nikogo.. niech kreatywność ma ze mnie pożytek. Amen

Hasło z poduszki będzie o mnie? Czyż nie :)

                                                  **** PODZIĘKOWANIA *** 

Chciałabym podziękować Łukaszowi z 20 metrów kwadratowych za podzielenie się historią motywacyjną Pozornie łatwe przyznanie się do dwóch czasem wielu więcej porażek przed odniesieniem sukcesu jest inspirujące, ale nie każdego stać na takiego podsumowanie działań. Dziękuję za międzynarodowe oznaki uznania. Moja koleżanka z międzynarodowego stażu przyznała, że byłam jedną z niewielu osób szukająca możliwości, a nie końca projektu. Tym bardziej znaczące, że jest dużo starsza i byłam wśród dziewczyn z doświadczeniem menadżerskim w Indiach i Brazylii. Dziękuję osobom z Polski, przyjaciołom, koleżankom i kolegom za wszelkie wyrazy uznania, tym bardziej za te najszczersze. 

Wasza Annkie 

Kto jeszcze nie polubił profilu  Annkie Company na facebooku, niech dołączy do zacnego grona :)

What do you know about fashion? Factory of fabrics ' case. Secret of fashion part II

Ile razy zastanawialiście się dlaczego niektóre ubrania są wyjątkowo drogie? Od lupę chcę tym razem wziąć  te od wielkich projektantów z najwyższej półki i jeżeli myślicie, że to szybki sposób na zarobienie pieniędzy raz na pół roku to NIE JEST TAK.  To wszystko to wielki proces twórczy, który stoi za grupą grafików, artystów, księgowych i szwaczek, machin w fabryce...potem szycie, targanie, poprawianie, spinanie na manekinie i modelce.

Dzisiaj odkryjemy wspólnie ścieżkę materiały od projektanta do kreacji finalnej z pokazu mody! Gotowi ?

1. Pierwsza osoba to projektant.  To w jego głowie szykuje się wizja nowej kolekcji, wystrzałowych materiałów i reszty, oczywiście potrzebnych akcesoriów. Mamy zarys kolekcji i kolejny to ustalenie budżetu ile mamy wydać i gdzie możemy coś ciekawego znaleźć. 

2. Jedziemy na targi materiałów albo szukamy najbliższych hurtowni materiałów.

Wariant A  Jeżeli jesteśmy projektantami o wysokiej pozycji, z dużymi możliwościami finansowymi i cały świat mody ma wobec nas oczekiwania.zmierzamy na znane targi Premiere Vision w Paryżu. Kogo tam nie ma, cała Azja przyjechała i czeka na zamówienia. Znane targi preferują kupców z dużych firm jak H&M, Zara ale też nie pogardzą firmą, która zamówi materiał na wyłączność.Co to oznacza: znany projektant jak Valentino czy francuski Saint Laurent zamawiają całość materiału tylko dla siebie, aby inni śmiertelnicy nie mogli już tego zamówić. I zamiast 30 metrów, które by starczyły na dwie kreacje pokazowe to zamawia 1000 metrów, bo tyle ma hurtownik. A firma i tak nie wykorzysta połowy z tego, czasami..  resztki się spala na stosie. O losie!
Wariant B   
 Preferujemy inną drogę. Jesteśmy projektantami jak Dolce& Gabanna i możemy stworzyć  materiał na zamówienie w pobliskiej fabryce. Grafik projektuje nocami i dniami, a projektanci mogę to zaakceptować. Na wyłączność i mamy warunek nie możemy zamówić mniej niż kilka rolek materiały, bo nie opłaca się mieszkać kolorów i zajmować maszyny. Materiał to niej jest tania rzecz, proces który dokumentują zdjęcia jest długi i kosztowny.

Proces produkcyjny materiału:

1.Zamawiamy gotowy materiał już gotowy albo przygotują dla nas coś na specjalne życzenie. Projekt jest zarezerwowany na wyłączność na co najmniej dwa lata.

2. Proces zaczyna się od zwykłej warstwy bawełny. A potem można tworzyć co dusza zapragnie..

Fabryka w Borgospesia, ok.100 km od Mediolanu

3. Fabryka produkuje: maszyny piorą, kolor jest nakładany w różnych kolejnościach, na różnych warstwach i  sprawdzana jest wytrzymałość.

4. Ludzka dłoń jest potrzeba, gdy mamy jakieś niepotrzebne nitki. Wszystko robione ręcznie pęsetką.

5. Zwoje materiału oczekują na pranie koloru, wyjazd do innych krajów albo do szwalni.

Pozdrawiam, Annkie

What do you know about brutal fashion world? Probably nothing !- Modeling case.

Nasze Polskie, jakże  kochane media rozkoszują się modnym światem i łapią każdy news ze świata ze świata mody. Każdy słyszał o promowanych projektantach, top modelkach i nawet szalonych stylistach-gejach, tak bardzo promowanych, że coraz więcej osób chcę dostać się do tej brutalnej rzeczywistości. Dziś jak nigdy spokojnie produkowany jest film o wschodzących modelkach, na okładce znanego magazynu możemy znaleźć modelkę podpisaną imieniem i nazwiskiem,  a każdy kto pracuje przy produkcji rodzimego pokazu mody jest nawet rozpoznawalny. Prawie jak w Nowym Jorku, prawie...  bo  to tam powstał biznes, który pozwolił modzie wyjść z cienia.

Dziś, kochani mam ochotę przedstawić kilka ciekawych historii ze świata mody..

1. Być modelką, ach być modelką. Każdy patrzy i zazdrości.. a to sylwetki, nowej torby Celine i butów Isabel Marant. Czego one nie mają, najczęściej to jeszcze pięknego mężczyznę obok, kontrakt z Victoria's Secret, niekończące się fale zachwytów nad promienną cerą i zdjęciami na Instagramie. 
Przypomnijmy kilka konkretnych szczegółów :
a) żeby zostać modelką trzeba mieć odpowiedni wzrost, figurę, szczęście, dobrą cerę.
b) Znajdź w sobie t to czego inna dziewczyna nie ma np. duże oczy, ciekawe rysy twarzy, piegi...krzywe kolana też mogą być, przecież tyle undergroundowych marek teraz powstaje.
c) Musisz być pewna siebie i wierzyć, że to ty pokonasz 1000 innych dość ładnych osób. Masz na to taki wpływ jak na prognozę pogody, więc przy odrobinie szczęścia będzie słoneczny dzień.

2.Dobra agencja nie oznacza szybkiego wejścia na szczyt, bo wcześniej musisz przejść szkołę życia. Musisz być kompletnie odważny, żeby w wieku 15-18 lat zostawić twoje szczenięce życie i pojechać na drugi koniec świata ( Tokyo, New Jork, Shanghai) tam gdzie niewiadomo kto i co na ciebie czeka. O szoku kulturowo-językowym nie wspomnę, bo kto miał dobrego nauczyciela angielskiego w gimnazjum ten daje radę. Mieszkasz z nowymi ludźmi, a codziennie dostajesz informację gdzie masz pojawić się w 10-ciu miejscach na raz, w nowym mieście na co drugim castingu możesz dostać w prezencie " nie ta twarz, za mała, za chuda.. ".

 C'est la vie !
      Potem jest łatwiej, bo dajesz radę znaleźć w biegu jakiś sklep z wodą i czymkolwiek do jedzenia, może być nawet McDonald's. Nie raz i nie dwa samotność daje w kość, jeżeli Bóg da porozmawiasz na Skype z rodziną czy przyjaciółmi,  uff ja dobrze że zawsze można znaleźć alkohol i papierosy, a to że 8 euro paczk. 

3. Po kilku  kontraktach na różnych krańcach świata,  dostajesz wreszcie dużo propozycji. Przypomnijmy, że to praca 24 h, a często jeszcze trzeba zaliczać teksty i  kartkówki w liceum. Modlisz się o koniec szkoły. Uczulam, że nie każdy nauczyciel wie kto to Vogue i jakm bardzo prestiżowym magazynem jest Balenciaga, a ty masz chodzić do szkoły a nie na "jakieś imprezy z Marc' Jacobs". Zaczynasz latać po całym świecie i trzymać zeszyt z matematyki  w samolocie, a w na lunchu czytasz streszczenie "Krzyżaków". Kochani, jak się orientujecie top modelki mają po 19 lat, więc każda z nich musiała zamiast chodzić na pierwsze osiemnastki pokonywać wiele trudności świata mody i zazdrościć rówieśnikom zwykłego dnia. Śpisz  już na stojąco, a godzinę przed pokazem dzwoni zdruzgotany asystent projektanta i prosi o przybycie, bo jednak bardzo pasujesz do tego pokazu. Sucks !

4.  Wreszcie! Masz pozycję i każdy chcę z tobą pracować. Finalnie twoją codziennością są pokazy dla Versace, największe wydarzenia w zasięgu wzroku i możesz poznać ludzi z tego zacnego świata. Najczęściej masz mieszkanie w Nowym Jorku albo Paryżu, stres jest mniej męczący, a dynamika życia jest twoim uzależnieniem.
To oznacza, że przeszłaś lub przeszedłeś ( nie zapominajmy o modelach!) większość etapów w konkursie na dojrzałość i wytrwałość w zawodzie. Możesz być twarzą znanych marek, tworzyć lookbook i  nawet mieć sesję okładkową dla Vogue wszelkich edycji. Czasem za 100 euro, ale liczy się tytuł. Możesz spodziewać się wszystkiego, niekończących się lotów z Nowego Jorku do Tokyo, sukni wartości stu tysięcy euro ważącego 30 kg, sesji w okrutnym słońcu albo w mrożącej krew w żyłach scenerii.

Jeżeli macie jeszcze ochotę dowiedzieć się więcej o modelingu z pierwszej ręki zachęcam do przeczytania wywiadu z Lucyną Szymańską z agencji D'Vision, która opiekuje się Anją Rubik czy Zuzą Bijoch wywiad dla lamode.info.